بررسی و مقایسه رنگ پذیری انواع الاستیک لیگاچور در درمان ارتودنسی-30020441

بررسی و مقایسه رنگ پذیری انواع الاستیک لیگاچور در درمان ارتودنسی|30020667|music-salam
با سلام و خیر مقدم،در این پست توضیحات فایل بررسی و مقایسه رنگ پذیری انواع الاستیک لیگاچور در درمان ارتودنسی قابل رویت می باشد برای دانلود به ادامه مطلب مراجعه نمایید.

فرمت فایل: word



تعداد صفحات: 87









فهرست مطالب



چکیده..........................



فصل اول: مقدمه و کلیات



مقدمه............................



کلیات



استومرها



مشخصات برجسته الاستومرها



تأثیر روش بستن آرچ وایر



ارتودنتیک self ligation



براکتهای self ligation



تاریخچه اتچمنت های ارتودنتیک self ligating



مزایای براکت های self ligating



فصل دوم : رنگها



سیستم های رنگ / سیستم Munsell



سیستم CIE-Lab



انتخاب رنگ و خصوصیات آن



بررسی رنگ دندان



اندازه گیری رنگ دندان



فصل سوم: مواد و روشها



مواد و روشها



متغیرها



آنالیز آماری



فصل چهارم: یافته ها



یافته ها



فصل پنجم: بحث و نتیجه گیری



بحث



نتیجه گیری



منابع



خلاصه انگلیسی



ضمیمه

















چکیده



مقدمه:



در ارتودنسی ثابت جهت نیل بر درمان از رابطه آرچ وایر- لیگاچور – براکت استفاده می شود که لیگاچور نقش اتصال دهنده بین آرچ وایر به براکت را بازی می نماید. روشهای بستن آرچ وایر بر 3 دسته هستند. یکی از آنهااستفاده از لیگاچورهای الاستومریک است که خاصیت اصطکاکی این لیگاچورها تمایل به جلوگیری از پیشرفت درمان دارد و بعلت degeration و طبیعت غیر بهداشتی آنها احتیاج به نگهداری مستمر دارند و این مسئله کارآمدی کلینیکی را کاهش می دهد.



مواد و روشها:



برای مقایسه رنگ پذیری سه نوع از الاستیک لیگاچور dentarum ، ito و glenro ابتدا 12 بیمار که تحت درمان ارتودنسی قرار داشتند انتخاب شده و در هر یک از آنها 4 الاستیک از هر نوع در قسمتهای مختلف دهان استفاده شد. الاستیک ها قبل از قرار گیری در دهان با دستگاه Scaner Genius HR6X اسکن شده و در نرم افزار کامپیوتریAdobe photoshop CS2 قسمتی از الاستیک جهت تعیین رنگ انتخاب شد. پس از قرارگیری الاستیک ها در دهان بمدت 4 هفته یا یک ویزیت ارتودنسی الاستیک ها از دهان خارج شده و خشک شدند، دوباره اسکن شده و مجدداً توسط چاپگر چاپ گردیدند و بوسیله کالریمتر تغییرات رنگ آنها اندازه گیری شد و تغییرات رنگ (a, l, b) با مقایسه مقادیر بدست آمده از کالریمتر در مورد تغییرات هر یک از انواع مورد استفاده محاسبه شد.



یافته ها:



براساس تغییرات سه شاخص b، l و a با توجه به DE و آزمون آنالیز واریانس یک طرفه شاخص رنگ پذیری در سه گروه، تفاوت معنی داری داشت (001/0 P<). اما آزمون توکی نشان داد که تفاوت شاخص رنگ پذیری بین glenro با دو گروه دیگر



( dentarum و ito) بود بطوری که رنگ پذیری glenro کمتر از دو گروه دیگر می باشد.